بر همه افراد در همه احوال واجب است و هیچ کس از آن مستثنا نیست . بدان ظاهر کتاب خدا بر همین مطلب دلالت دارد، زیرا فرموده است : (( و توبوا الى اللّه جمیعا )) این خطایى عام و همگانى است . بینش انسان نیز همین را حکم مى کند؛ چه معناى توبه بازگشت از راهى است که انسان را از خداوند دور و به شیطان نزدیک مى سازد و گمان نمى رود این کار جز از خردمند ساخته باشد، و نیروى خود تنها پس از تکامل غریزه شهوت و غضب و دیگر صفات ناپسندى که وسایل شیطان براى گمراه کردن انسانند کمال مى یابد؛ چه عقل زمانى کامل مى شود که انسان به چهل سالگى نزدیک شده باشد، و اصل و مایه آن به هنگام بلوغ حاصل ، و مبادى و اصول آن پس از گذشت هفت سال ظاهر مى شود. شهوات سپاه شیطانند و عقول لشکریان فرشتگان اینها هنگامى که در یک جا گرد آیند ناگزیر جنگ میان آنها بر پا مى شود، زیرا آنها با هم کنار نمى آیند و ضد یکدیگرند. تضاد آنها مانند تضاد شب و روز و نور و ظلمت است ، و هر زمان یکى از آنها چیره شود ناگزیر دیگرى مقهور و سرکوب مى گردد.